
Nitraten zijn een veelvoorkomende maar onzichtbare verontreiniging in drinkwater. Zo komen ze erin terecht, waarom ze belangrijk zijn en hoe je je water op de juiste manier test.

Nitraat en nitriet kunnen allebei in drinkwater voorkomen, maar het zijn niet dezelfde stoffen. Als je het verschil begrijpt, kun je de resultaten van waterkwaliteitstests beter interpreteren, begrijpen waarom drinkwaternormen ze afzonderlijk behandelen en een waterfilter kiezen op basis van bewijs in plaats van aannames.
Het onderscheid is ook belangrijk voor de gezondheid. Nitraat kan in het lichaam worden omgezet in nitriet, en nitriet kan het vermogen van het bloed om zuurstof te vervoeren verstoren. De mogelijke effecten hangen af van factoren zoals de concentratie en de blootstelling. De aanwezigheid van nitraat in water betekent dus niet automatisch dat het onveilig is om te drinken.
Het onderscheid is ook belangrijk bij het kiezen van een filter. Van een product dat is getest op het verminderen van nitraat is niet per se aangetoond dat het ook nitriet vermindert. Elke bewering moet worden onderbouwd met bewijs voor de specifieke stof.
Nitraat en nitriet zijn verwante chemische verbindingen, maar ze hebben verschillende structuren en gedragen zich anders.
De eenvoudigste manier om ze van elkaar te onderscheiden, is aan de hand van hun chemische formules:
| Nitraat | Nitriet | |
|---|---|---|
| Chemische formule | NO₃⁻ | NO₂⁻ |
| Aantal zuurstofatomen | Drie | Twee |
| Chemische vorm | Stikstof-zuurstofion | Stikstof-zuurstofion |
| Verband | Meer geoxideerde vorm | Meer gereduceerde vorm |
Beide maken deel uit van de natuurlijke stikstofkringloop. Ze kunnen van nature voorkomen in bodem en water, terwijl activiteiten zoals landbouw en afvalwaterbeheer extra stikstof aan het milieu kunnen toevoegen.
Nitraat is doorgaans stabieler in zuurstofrijk water. Onder bepaalde omstandigheden kunnen micro-organismen nitraat omzetten in nitriet. Dit betekent dat de twee stoffen verwant zijn, maar dat de hoeveelheid van de ene niet aangeeft hoeveel van de andere aanwezig is.
Voor meer informatie over de gevolgen voor de gezondheid en richtlijnen voor drinkwater leggen de drinkwaterrichtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie uit hoe nitraat en nitriet worden beoordeeld.
Nitraat en nitriet zijn verschillende vormen van stikstof en kunnen door biologische en chemische processen in elkaar worden omgezet.
Bepaalde micro-organismen kunnen bijvoorbeeld onder geschikte omstandigheden nitraat in water of bodem omzetten in nitriet. Een vergelijkbare omzetting kan ook in het menselijk lichaam plaatsvinden. Een deel van het nitraat dat we binnenkrijgen, wordt door bacteriën in de mond omgezet in nitriet.
Dit is belangrijk omdat nitriet invloed kan hebben op de manier waarop hemoglobine zuurstof in het bloed vervoert. In bepaalde omstandigheden kan dit leiden tot een aandoening die methemoglobinemie wordt genoemd, waarbij het vermogen van het bloed om zuurstof te vervoeren afneemt.
Deze aandoening is vooral relevant voor zuigelingen, die kwetsbaarder zijn voor de gevolgen ervan. Als u wilt begrijpen waarom er nitraatlimieten zijn en wat deze aandoening kan betekenen, legt ons artikel Wat het „blauwebabysyndroom” ons vertelt over nitraten in drinkwater het verband uitgebreider uit.
Onderzoekers bestuderen ook of langdurige blootstelling aan nitraat verband kan houden met andere gezondheidseffecten, waaronder bepaalde vormen van kanker. Het onderzoek is nog gaande, en een mogelijk verband moet niet worden verward met bewijs dat nitraat zelf kanker veroorzaakt. In ons artikel Nitraten en kanker: wat onderzoek zegt over langdurige blootstelling wordt het onderzoek uitgebreider besproken.
Nitraat en nitriet hebben afzonderlijke drinkwaternormen omdat het verschillende stoffen zijn met verschillende effecten.
In Engeland en Wales zijn de drinkwaternormen aan de kraan van de consument:
Nitraat: 50 mg/L.
Nitriet: 0.5 mg/L.
U kunt deze waarden controleren in de richtlijnen van de Drinking Water Inspectorate over drinkwaternormen. De toepasselijke regels kunnen per land verschillen, dus controleer de regelgeving die geldt op uw woonplaats.
Er geldt ook een aanvullende eis wanneer nitraat en nitriet samen voorkomen. Volgens de regels voor Engeland en Wales moeten hun gecombineerde concentraties voldoen aan een berekening die in de regelgeving is vastgelegd. Dit betekent dat het feit dat beide stoffen afzonderlijk onder de limiet blijven, niet automatisch garandeert dat aan de gecombineerde eis wordt voldaan.
De Water Supply (Water Quality) Regulations 2016 bevatten de wettelijke vereisten, waaronder deze gecombineerde voorwaarde.
De Wereldgezondheidsorganisatie publiceert ook gezondheidskundige richtwaarden voor nitraat en nitriet. Deze richtwaarden zijn niet noodzakelijk hetzelfde als de wettelijke drinkwaternormen van een land.
Het is belangrijk om een limiet niet zo te interpreteren dat elke aantoonbare hoeveelheid automatisch onveilig is. De concentratie is belangrijk, en openbare drinkwatervoorzieningen worden gecontroleerd aan de hand van de normen die erop van toepassing zijn. Als u een eigen waterput of een andere particuliere waterbron gebruikt, moet u mogelijk zelf een test laten uitvoeren.
Een waterfilter kan de ene stof verminderen zonder een andere te verminderen. Dit is met name belangrijk voor nitraat en nitriet, omdat beide in water zijn opgelost, maar niet hetzelfde zijn.
Een test die bijvoorbeeld aantoont dat een filter nitraat vermindert, bewijst op zichzelf niet dat het ook nitriet vermindert. Omgekeerd geldt hetzelfde. Bewijs voor de ene stof mag niet worden beschouwd als bewijs voor de werking tegen de andere.
Het is ook belangrijk om onderscheid te maken tussen verschillende filtratietechnologieën. Conventieve actieve kool en gewone deeltjesfilters verwijderen opgelost nitraat doorgaans niet effectief. Technologieën zoals nitraatselectieve ionenwisseling en omgekeerde osmose kunnen nitraat verminderen als het systeem goed is ontworpen en onder geschikte omstandigheden wordt gebruikt.
Wilt u meer weten over de beschikbare opties? In onze gids over nitraat in drinkwater, met informatie over de limieten, bronnen en filtratiemogelijkheden leest u waarom sommige behandelingsmethoden nitraat kunnen verminderen en andere niet.
Het belangrijkste is dat u bewijs zoekt voor het specifieke filter dat u overweegt. Een algemene bewering dat een filter verontreinigingen verwijdert, is niet voldoende om aan te tonen dat het nitraat of nitriet vermindert.
Als u filters vergelijkt, zoek dan naar duidelijke informatie over hun werking tegen de stof die u wilt verminderen. U zou niet alleen op een algemene marketingclaim hoeven af te gaan.
Begin met de productpagina en technische informatie van de fabrikant. Zoek naar een prestatierapport, laboratoriumtestresultaten of een duidelijke uitleg van de stoffen waarop het filter is getest.
Als u deze informatie niet kunt vinden, neem dan rechtstreeks contact op met de fabrikant en vraag:
Is dit specifieke filter getest op nitraatvermindering?
Is het afzonderlijk getest op nitrietvermindering?
Kunt u de resultaten verstrekken en uitleggen onder welke omstandigheden de tests zijn uitgevoerd?
Als de fabrikant geen bewijs kan leveren voor een bepaalde claim, ga er dan niet van uit dat het filter die stof verwijdert alleen omdat het andere verontreinigingen vermindert.
Lees het testrapport zorgvuldig om te zien of het betrekking heeft op nitraat, nitriet of beide. Een rapport dat alleen nitraat behandelt, toont niet aan dat het filter nitriet vermindert.
Controleer ook hoe het resultaat wordt weergegeven. In rapporten kunnen verschillende termen of eenheden worden gebruikt, wat van invloed kan zijn op hoe je de cijfers interpreteert.
Een nuttig prestatierapport vermeldt hoeveel van de stof vóór de behandeling in het water aanwezig was en hoeveel er daarna overbleef.
De onderstaande tabel bevat bijvoorbeeld hypothetische cijfers die uitsluitend ter illustratie dienen. Het gaat niet om een echt testresultaat en de cijfers geven niet de prestaties van een Weeplow-product weer.
| Illustratieve nitraattest | Concentratie |
|---|---|
| Voor filtratie | 40 mg/L |
| Na filtratie | 10 mg/L |
| Berekende afname | 75% |
In dit voorbeeld daalt de concentratie van 40 mg/L naar 10 mg/L, wat neerkomt op een afname van 75%. De berekening laat de verandering onder de omstandigheden van deze hypothetische test zien; ze toont niet aan hoe het filter zou presteren met ander water of na langdurig gebruik.
Een percentage alleen is niet genoeg om te bepalen of een systeem geschikt is. Je moet ook rekening houden met de eindconcentratie, de geldende drinkwaternorm en hoe constant het filter presteert.
Een filter kan een stof aanvankelijk effectief verminderen, maar de prestaties kunnen veranderen naarmate er meer water doorheen stroomt.
Zoek informatie over de behandelingscapaciteit, de onderhoudsvereisten en het vervangingsschema. Als de technologie een beperkte capaciteit heeft, vraag dan wat er gebeurt wanneer die capaciteit is bereikt en hoe je kunt zien wanneer onderhoud of vervanging nodig is.
De filterprestaties kunnen afhangen van de beginconcentratie, de watersamenstelling, het debiet en het behandelde volume. Deze factoren kunnen van belang zijn bij het vergelijken van twee producten of bij het bepalen of een testresultaat relevant is voor jouw water.
Onafhankelijk laboratoriumonderzoek kan nuttig bewijs opleveren, maar het is belangrijk om te begrijpen wat er is getest en wat de resultaten daadwerkelijk aantonen. Een laboratoriumrapport is niet automatisch hetzelfde als een productcertificering, en een test onder specifieke omstandigheden garandeert geen identieke prestaties in elk huishouden.
Als je wilt weten of nitraat of nitriet een aandachtspunt is voor jouw huishouden, is een betrouwbare watertest een goed startpunt. Dit is waar je op kunt letten wanneer je de resultaten ontvangt.
Zoek naar afzonderlijke resultaten voor nitraat en nitriet. Een rapport waarin slechts één van beide staat, vermeldt niet de concentratie van de andere stof.
Als dit niet duidelijk is in het rapport, vraag het laboratorium of de waterleverancier dan om uit te leggen welke stoffen zijn gemeten.
Resultaten worden vaak uitgedrukt in milligram per liter (mg/L), maar je kunt verschillende manieren tegenkomen om het stikstofgehalte weer te geven.
Bijvoorbeeld:
Nitraat (NO₃⁻) geeft de concentratie van het nitraat-ion weer.
Nitraat-stikstof (NO₃-N) geeft alleen de hoeveelheid stikstof in nitraat weer.
Nitriet (NO₂⁻) geeft de concentratie van het nitriet-ion weer.
Nitriet-stikstof (NO₂-N) geeft alleen de hoeveelheid stikstof in nitriet weer.
Deze cijfers zijn niet rechtstreeks met elkaar te vergelijken. Controleer voordat je een testresultaat vergelijkt met een drinkwaternorm of beide dezelfde meetbasis gebruiken.
In een laboratoriumrapport kan staan dat een stof niet is aangetroffen of onder een vermelde rapportagegrens lag. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat er absoluut niets van aanwezig is. Het betekent dat het resultaat lager lag dan het niveau dat het laboratorium onder de testomstandigheden betrouwbaar kon rapporteren.
Als dit van invloed is op de interpretatie van het resultaat, vraag het laboratorium dan om de rapportagegrens toe te lichten.
Een resultaat beschrijft het water dat op een bepaalde plaats en tijd is bemonsterd. Het vertegenwoordigt mogelijk niet elk deel van de watervoorziening of de veranderingen in de waterkwaliteit in de loop van de tijd.
Controleer of het monster afkomstig was van een openbare kraan, een particuliere waterput of een andere bron, en noteer de testdatum. Als je afhankelijk bent van een particuliere waterbron, kan een herhalingstest passend zijn, afhankelijk van de bron en lokale richtlijnen.
Zodra je weet wat er is gemeten en hoe het resultaat is gerapporteerd, vergelijk je het met de drinkwaternorm of -richtlijn die voor jouw locatie geldt.
Als je water ontvangt van een openbare leverancier, kun je mogelijk informatie over de lokale waterkwaliteit vinden via je leverancier of de bevoegde instantie. In Engeland en Wales legt de gids van de Drinking Water Inspectorate over je watervoorziening uit waar consumenten informatie kunnen vinden.
Als je een particuliere waterput of een andere particuliere watervoorziening gebruikt, moet je de waterkwaliteit mogelijk laten testen door een geschikt laboratorium. Lokale overheden kunnen vaak advies geven over de vereisten en aanbevolen tests voor particuliere watervoorzieningen.
Nee. Nitraat (NO₃⁻) en nitriet (NO₂⁻) zijn verwante maar verschillende stoffen. Ze hebben verschillende chemische structuren en worden afzonderlijk beoordeeld in drinkwaternormen.
Ja. Een deel van het nitraat dat we binnenkrijgen, kan door bacteriën in de mond worden omgezet in nitriet. Nitriet kan het vermogen van het bloed om zuurstof te vervoeren beïnvloeden. Dat is een van de redenen waarom blootstelling aan nitraat en nitriet wordt meegenomen in richtlijnen voor drinkwater.
Niet noodzakelijk. Een test waaruit blijkt dat nitraat wordt verminderd, bewijst niet dat het filter ook nitriet vermindert. Zoek afzonderlijk bewijs voor elke stof die je met het filter wilt verminderen.
Niet altijd. Conventionele actieve kool en gewone deeltjesfilters verwijderen opgelost nitraat doorgaans niet effectief. Behandelmethoden zoals nitraatselectieve ionenwisseling en omgekeerde osmose kunnen nitraat verminderen, maar de werking hangt af van het specifieke systeem en het gebruik ervan.
Als je water van een openbare leverancier krijgt, kun je beginnen met het controleren van de informatie over de waterkwaliteit die je leverancier of de bevoegde instantie beschikbaar stelt. Als je een eigen put of een andere particuliere waterbron gebruikt, kan testen bijzonder nuttig zijn, omdat de waterkwaliteit kan variëren.
Controleer eerst het testresultaat, de eenheden en de norm die geldt voor jouw watervoorziening. Ligt het resultaat boven de toepasselijke norm of richtwaarde, neem dan contact op met je waterleverancier of de lokale volksgezondheids- of milieugezondheidsinstantie voor advies. Als behandeling nodig is, zoek dan naar een systeem waarvan de werking voor de betreffende stof is aangetoond.
Nitraat en nitriet zijn nauw verwant, maar niet hetzelfde. Onder bepaalde omstandigheden kan nitraat worden omgezet in nitriet, en beide stoffen worden afzonderlijk beoordeeld in richtlijnen voor drinkwater.
Als je wilt weten wat er in je water zit, begin dan met een betrouwbare test. Controleer welke stoffen zijn gemeten, hoe de resultaten worden weergegeven en welke norm geldt voor jouw watervoorziening.
Als je een filter overweegt, zoek dan naar bewijs dat het specifieke systeem de stof vermindert die je wilt aanpakken. Een claim over nitraat bewijst niet automatisch dat het systeem ook nitriet vermindert, en een algemene claim over het verminderen van verontreinigende stoffen is geen vervanging voor specifieke testresultaten.
Als je het verschil begrijpt, kun je informatie over de waterkwaliteit gemakkelijker interpreteren en een behandelmethode kiezen op basis van je eigen water en het beschikbare bewijs.